Tablica nagrobna Katarzyny Skalowej z 1602 r. odnalezio­na została w latach 70-tych XX wieku, podczas remontu kościoła, gdzie była wykorzystywana jako „blat" ołtarza głównego. Losy tej ponad 400 - letniej płyty nagrobnej nie są bliżej znane. Wiadomo, że zmarłych członków rodziny Wierbskich - właścicieli Sadowa, Wierzbia i Rusinowic - grzebano w podziemiach kaplicy św. Jadwigi w kościele św. Józefa w Sadowie. Wiadomo również, że kościół Świętej Trójcy należał do czasu utworzenia w Koszęcinie w 1869 roku samodzielnej Wspólnoty, do bardzo starej sadowskiej parafii i prawdopodobnie pan von Wierbski był patronem tego zabytku. Wiadomo również, że w tym czasie kult kościoła św. Trójcy w Koszęcinie był bardzo znaczący.

Może cudowność tego miejsca sprawiła, że Katarzyna Skalowa została pochowana na tym świętym miejscu, a po latach, kiedy zbudowano nowy kościół i postawiono ołtarze w kościele (I poł. XVIII wieku) płytę użyto jako blat ołtarza, w którym złożono relikwie, o czym świadczy otwór w płycie. Aktualnie epitafium znajduje się w kostnicy cmentarza.

Na płycie wykuto napis o treści:

„AD. MDCII Sept. XXVI RODZENA POSTIWOSTI PANI KATARYNA  SKALOWA Z WELKE LETY POZWSTANA WDOWA PO NIEBOSTIKU UROZENIM A STATECNYM PANU BALCERYM WRBSKIM Z WRUKU NA RUSINOWIC. SPLODZIWOSTI TAK W PANU BOHU USNULA WIEKU LXVIII LET GEGISTO DUSSE W RUKU PANA IEST"

We wszystkich czterech narożach płyty wykute są herby rodowe, w tym jeden z nich należy do rodziny Wrbskich- pochodzącej zapewne z Moraw, a drugi, który udało się „odczytać”, to  herb zacnego rodu Kochcickich – wywodzącego się z całą pewnością z Moraw - właścicieli Koszęcina w XVII wieku. Podobne płyty pochodzące z analogicznego czasu wykonane prawdopo­dobnie przez tego samego mistrza znajdują się w ko­ściele farnym w Tarnowskich Górach (żona wójta) i w ko­ściele w Lubecku (Jan Kochcicki).